Split

Het was bijna 22u toen we toekwamen in Split. We hadden opnieuw een treinrit van 6 uur achter de kiezen. Mijn plan was om tijdens de treinrit wat te lezen en wat te schrijven. In Kroatië zijn de treinen – en ook het parcours dat ze afleggen-  echter iets minder rustig dan onze vorige. We werden beiden nogal misselijk van het heen en weer slingeren. Er zat dus niets anders op dan te genieten van de prachtige zichten op de Kroatische bergen. Eenmaal aangekomen in Split moesten we even goed uitzoeken hoe we het perron moesten verlaten. Arne zette Maps op zijn gsm op, zodat we recht naar ons verblijf geloodst werden.

Plots zaten we in het midden van een oud Romeins paleis, het Diocletiaans Paleis. We werden beiden meteen verliefd op de verborgen straatjes en gebouwen die in prachtige staat gebleven waren. Wanneer we ergens in ruïnes liepen, vroegen we ons steeds af hoe dit er uit zag en hoe het voelde hebben om tussen alle smalle straatjes te lopen. Hier kregen we ons eerste antwoord! We trokken er nog even op uit om de stad al wat “by night” te ontdekken, nadat we onze rugzakken gedropt hadden.

De volgende dag huurden we enkele fietsen en trokken we naar het Marjan Park. Een mooi stukje natuur, met mooie uitzichten over Split, Trogir en de zee. Er waren ook enkele aangelegde strandjes toegankelijk vanuit dit park, maar die vonden we niet zo interessant. Liever zochten we ergens onze weg naar beneden tussen de rotsen, vanwaar we zo in het water konden. Of we terug naar boven raakten was een vraag voor later!

Na heel wat verhalen van mensen die al in Kroatië geweest waren, waren we ook erg benieuwd naar de natuurparken. Vanuit Split lag Krka op slechts een uurtje rijden. Jammer genoeg konden we enkel het deel rond Skradinsku Buk bezoeken. De andere delen zijn enkel per boot of andere ingangen te bezoeken, en de verbindende boten vaarden enkel in de zomer. Wel heel mooi, maar ook hier veel volk! Officieel mochten we niet meer in het water (enkel van 31 mei tot 30 september). Voor een keer hebben we ons braaf aan dat voorschrift gehouden, aangezien we het ook niet zagen zitten om in de massa terecht te komen die dit wel zou proberen. De combinatie van dit park, de verhalen over het lekker eten van de meer inlands gelegen dorpen, de minder gekende 5 andere nationale parken en de prachtige zichten liet ons toch al gauw beslissen dat we sowieso nog terugkomen naar Kroatië.

De laatste dag vonden we het leuk om nog wat te verdwalen in Split. Ik beklom ook de klokkentoren nog. Het is een erg smalle trap, via welke je zowel naar boven als beneden moet. Je ziet ook door de “ramen” hoe je steeds verder boven de stad uitstijgt. Erg mooi als je houdt van uitzichten, maar niets voor mensen met hoogtevrees.

Volgende stop: het walhalla van elke Games of Thrones fan (nee, wij horen daar niet bij): Dubrovnik!

 

Boedapest, stad van sirenes

Boedapest is groot, Erg groot. Hier lopen waarschijnlijk even veel toeristen rond als in Praag, maar er is zoveel te zien en te doen dat we elkaar bijna niet in de weg lopen.

We hadden met Luxury Suites Astoria een vrij centraal appartementje gevonden, waar we op een 5-10 minuten wandelen van de mooiste uitzichtspunten en het lekkerste eten zaten. Het appartement lag aan een drukke straat, maar daar merkten we niets van. Of toch. We vielen in slaap met en werden gewekt door de ene sirene na de andere. Blijkbaar mag in Boedapest elk “dienstvoertuig” een sirene gebruiken. Zelfs de watermaatschappij. DE WATERMAATSCHAPPIJ! Ze zetten die dan ook te pas en nog liever te onpas aan: “Och, het is rustig op straat, misschien moeten we voor wat muziek zorgen met onze sirene die klinkt als een peuter die eens probeert blokfluit te spelen.” Tussen middernacht en 7uur hielden ze zich toch koest (thank god voor onze nachtrust). Zolang onze slaap er niet onder leed, konden we er nog mee lachen.

We vonden enkele michelinster waardige restaurants in Boedapest. Vooral Monk’s Bistrot  viel bij ons in de smaak. Maar ook Urban Tiger  was van hoog niveau. Mooie interieurs, smaken die perfect bij elkaar passen en toch verrassen, porties die net genoeg zijn, perfect gepresenteerd… Allemaal voor een prijs waarvoor je in België eens gaat eten bij een brasserie. Wij waren fan. Wanneer Arne’s eerste opmerking is “Zijn we hier lang genoeg om nog eens terug te komen?”, weet je dat het goed is.

Varkensvlees bij Monk’s Bistrot
Cocktail Jezebel bij Urban Tiger

We kwamen in Boedapest voor het eerst ook regen tegen. Ideaal, want ik had Arne nog een verjaardagscadeau op reis beloofd. Een dagje totaal ontspannen. Iets langer uitslapen (zelfs doorheen de sirenes), lekker onbijten en dan richting een van de vele Thermale Baden. Moeilijke keuze voor Arne, maar uiteindelijk werd het Szechenyi. We waren duidelijk niet de enigen die het slechte weer zo wilden omzeilen, maar Szechenyi is zo groot dat je altijd nog wel een stoombad of zwembad vindt waar je genoeg plaats hebt. Er zijn 15 binnenbaden, 10 saunas en 3 buitenzwembaden.

Maar zelfs met dit ene luie dagje en de goede ligging van ons appartement legden we in Boedapest nog heel wat kilometers af. Je kan nu eenmaal niet zeggen dat je in Boedapest geweest bent zonder het Kasteel en het Parlement gezien te hebben. Het park rond het kasteel is van 6uur ’s ochtends tot middernacht gratis te bezoeken. Je hebt er prachtig zicht op Pest en het is er gezellig wandelen. Helemaal boven kan je de andere toeristen natuurlijk niet ontwijken. Maar hier vind je tenminste nog een vrij plekje om zelf ook van het uitzicht te genieten zonder dat je in de rij moet staan om er bij te kunnen. Qua gebouw vonden wij het Parlement mooier. Op basis van de foto’s die je van Boedapest op het internet terug vindt, waren wij ook overtuigd dat het Parlement het Kasteel was en omgekeerd. Het begint een trend te worden, verkeerde gebouwen op de juiste plaats of juiste gebouwen op de verkeerde plaats!

Brug op weg naar Kasteel Boedapest
Parlement, niet het kasteel

Ook de Grote Markthal (Hongaars: Nagyvásárcsarnok) is een prachtgebouw. We vonden er heel veel verse groenten, fruit en vlees. Boven waren vooral veel souvenirstandjes; schaakspel of Hongaarse geheime doos iemand? 

We sloten onze tijd hier af met een bezoekje aan een ruine bar. We konden ons allebei niet echt inbeelden hoe dit er uit zag. Maar Szimpla Kert  was zalig. Je loopt een huis binnen. Denk je. Maar eigenlijk is dit een gang, met langs alle kanten mini barretjes (cocktail, gewoon, wijn, bier,…). Tussen de barretjes is het een wir war van zetels, stoelen, graffitikunst, lampjes, kunstige filmpjes en ruimtes waar live optredens doorgaan. We waren aangenaam verrast door de huidige versie van Balkanmuziek die we hier ontdekten. Bij het napraten op onze treinrit de volgende dag, bleek dat dit voor ons allebei het hoogtepunt was tot nu toe.

Volgende halte, na een treinrit van 6 uur: Zagreb!

Eerste stop. Berlijn.

Via Brussel-Zuid over Keulen, komen we op 26 september tegen 15u aan in het Bruisende Berlijn.

Na onze zakken af te zetten in ons aparthotel in de wijk Charlottenburg, trekken we er op uit. Een korte wandeling om iets te eten te zoeken. Denken we. Na een wandeling van een 45 minuten staan we bij de Brandenburger Tor. Hier vinden we dan toch wat eetgelegenheden. We besluiten om na ons eten even decadent te doen en vinden een cocktailbar aan de Potsdamer Platz die hier volledig aan voldoet.

In het Ritz-Carlton hotel bevindt zich “The Curtain Club“. Hier serveren ze echt de beste cocktails die we al gedronken hebben. Een deel van hun cocktails zijn gebaseerd op enkele exclusieve parfums. Je kiest eerst de geur die bij jou past, waarna zij je de bijhorende cocktail voorschotelen. We zouden het bij 1 cocktail laten. Dat worden er enkele meer.  Barvrouw Ina doet in ieder geval haar uiterste best om het ons helemaal naar onze wens te maken, onze hapjes worden stevig aangevuld. We sluiten de avond af met een wandeling langs het Holocaust monument.

Dag twee is goed gevuld. We starten met een stevig ontbijt en gaan dan naar de East Side Gallery aan de andere kant van Berlijn. Hier vind je een lang stuk van de muur en het gekende kunstwerk “De kus”. De andere kunstwerken vinden wij persoonlijk origineler en creatiever bedacht.

Volgende halte is het Computerspielemuseum. Retro tot virtual reality computergames dus! Die je ook nog eens echt kan spelen op originele consoles. Arne haalt er zijn beste “Dance Dance Revolution” moves bij (ja, er is beeldmateriaal!). Ik probeerde ook, maar faalde grandioos (geen beeldmateriaal).

Nog even Duits design ontdekken aan de Hackescher markt, iets kleins eten op de Alexanderplatz en dan mooi zicht op de Berliner Dom. Hier wachten we tot de mooie verlichting aanschiet voor we richting hotel terugkeren. Voetjes even laten rusten voor we op zoek gaan naar iets lekkers om te eten. Blijkbaar zitten we in de buurt van de Berlijnse zoo en de Gedächtniskirche. We worden nog getrakteerd op een mooi live optreden.

Onze laatste dag in Berlijn doen we iets erg oncitytrip-achtig: We bezoeken de zoo. We storen ons even aan enkele Franse toeristen die de beestjes uitdagen. Een van de gorilla’s weert zich goed en gooit tot tweemaal toe een dikke kluit aarde in hun richting.  Het exemplaar op de foto was iets rustiger, zij leek ons zwanger. De Berlijnse zoo is toch wat anders dan die bij ons, de dieren lijken vaak toch net iets meer plaats te hebben dan in de Zoo van Antwerpen.

Na dit bezoekje gaan we onze bagage ophalen en begeven we ons opnieuw richting station.

Praag, here we come!

 

Huwelijksreis door Oost-Europa

Dinsdagochtend 26 september, half 7.

Onze nieuwe trekrugzakken staan klaar aan de deur. Wij nemen nog snel afscheid van onze beestenboel en dan is het tijd om naar ons thuisstation te gaan. Onze trein vertrekt om 7u28 richting Brussel-Zuid en tegen dan zullen we min of meer uitgevogeld hebben hoe onze interrailpass werkt. We hebben een lange treinrit voor de boeg, maar we hebben er zin in!

Volg hier onze prachtige reis doorheen Berlijn, Praag, Bratislava, Budapest, Zagreb, Split, Dubrovnik en Kotor.