Het trotseren van een kloof

Samaria kloof overzicht

Tijdens onze reis in Kreta wilden we vooral genieten van het all-in hotel. Zon, zee strand, en het niet teveel moeten “doen” buiten het occasioneel potje beach volley of waterpolo met het animatie team. We konden het echter niet laten om toch enkele uitstapjes te plannen. We kozen daarvoor om ook iets sportiefs te doen, nl. de Samariakloof.

We kwamen op het idee toen onze reisleidster van Neckermann (toevallig een vriendin van mij) ons de prachtige foto’s liet zien van de kloof. Het zag er echt allemaal geweldig uit. Deze uitstap leek ons gewoon een must!

Samaria kloof overzicht

Op de busrit kregen we te maken met een nogal excentriek figuur. Onze begeleidster vertelde interessante verhalen over de kloof op een nog interessantere manier. Haar mimiek was komisch en haar enthousiasme aanstekelijk. Maar door haar uitleg kregen we meer en meer het gevoel dat deze uitstap geen lachertje zou worden.

Het addertje onder het gras

Onze begeleidster liet ons ook weten dat er tijdens de wandeling geen weg terug is. Er is geen bewoonde wereld, geen winkeltjes, dus je moet zeker zijn dat je alles meehebt. Eens je aan de wandeling begint kan je niet meer terug! Op zich is dat geen probleem, maar er is nog een kleine catch. Als je de Samariakloof uitwandeld kom je in een havenstadje terecht die enkel bereikbaar is via ferry. Als we deze boot misten, dan zaten we vast tot de volgende dag. We hadden in totaal 7u de tijd om de 16km te wandelen, een makkie (dachten we).

Toen we aan de ingang van de kloof arriveerden, zagen we pas hoe professioneel iedereen was uitegerust. Dit was duidelijk een bekende hike. Wij, enkel uitgerust met onze sportschoentjes, onervaren in het wandelen, wisten helemaal niet wat ons te wachten stond.Samaria afdaling

Samaria kloof padKiezelsteentjes zijn sloebers

De eerste 4km is gewoon een sterke afdaling, jammer genoeg zonder trappen. De kiezelstenen maken je het leven echt wel lastig. Het is moeilijk om van de natuur te genieten wanneer je enkel maar kijkt naar waar je je voeten zet. Een verkeerde stap en je ligt op de grond.

Het was na kilometer 4 dat we begonnen te beseffen dat we ons een beetje hadden mispakt. Dit beloofde geen rustige wandeling te worden! We lieten de moed natuurlijk niet zakken. De natuur rondom ons gaf ons doorzettingsvermogen, het zag er allemaal zo wondermooi uit!

Samaria pad

Samaria koppel

The morning after

Om 16u konden we na 6u wandelen de kloof verlaten. Onze voetjes deden pijn, we waren uitgeput van de lange wandeling in ongeveer 40 graden zon (uiteraard de warmste dag van onze vakantie), maar de spierpijn viel al bij al goed mee. Tot de dag erna! Stappen en trappen oplopen was geen probleem. Maar door de continue afdaling was het bijna onmogelijk om trappen af te stappen. Voor iemand die tot vorig jaar 4x in de week minstens 2u sportte was het wel een beetje confronterend. Je gebruikt blijkbaar spieren tijdens zo een afdaling dat je niet veel gebruikt in het dagelijkse leven.

Samaria einde

Het was een lijdensweg die we met plezier nog een keer willen (en zullen) afleggen, maar dan met een beetje training. Het is een prachtige wandeling maar zeker geen lachtertje! Gelukkig konden we na deze uitdaging terugkeren naar ons hotel, waar het nuttigen van enkele cocktails onze volgende activiteit werd.

De Samariakloof is een echte aanrader voor elke natuurliefhebber en wandelaar. Het is wel degelijk een day off!

Hebben jullie ervaring met lastige wandelingen? Kunnen jullie ons een mooie “trainings” wandeling aanraden? Laat het ons weten!

Groetjes,

Arne

1 Comment

  1. This is awesome!
    Good vibes, FOX
    check out my latest VLOG and my blog
    http://www.rochellefox.com.au

Geef een reactie